Vrijdag ben ik naar de logopediste geweest. Eerst moest mama allemaal vragen beantwoorden over mij en ondertussen keek ze stiekum hoe ik aan het spelen was. En of ik daar dan bij gaat kletsen. Toen moest ik even bij mama op schoot zitten en mocht ik een mooi boekje kijken met plaatjes. Ik mocht zeggen wat voor plaatje ik zag, maar ik kon nog niet zoveel. Ik was ook erg druk en die mevrouw zag ik ook dat ik een erg druk meisje ben. Dus waarschijnlijk ligt het daar een beetje aan. Druk zijn en te weinig concentratie voor dingen. Ach het geeft allemaal niet, ik moet met mama naar de bieb toe gaan en veel boekjes gaan lezen. En over een half jaar moeten we extra komen op het consultatiebureau en dan gaan ze weer verder kijken. Ik hoef dus voorlopig geen logopedie te hebben.

En alsof ik weet dat ik beter mijn best moet doen…….ik heb gisteren voor het eerst mijn naam gezegd!! Goed he?? Mama was helemaal trots op mij. Ik kan nu Amber zeggen maar ook Rowan. Mama blijft oefenen hoor!!